دیفن باخیا

شکل شماره 1: دیفن باخیا

چکیده:

نام این گیاه، از نام(جوزف دیفن باخ) (وفات، 1863 )، سر باغبان گیاهشناسی وین گرفته شده است. این گیاه که بومی آمریکای جنوبی و مرکزی است چندین نوع دارد و به دلیل داشتن برگهایی با طرحهای زیبا بسیار مورد توجه مردم جهان قرار گرفته است. گیاهی مقاوم است وبه دلیل سادگی نگهداری در اکثر آپارتمان ها دیده می شود. (Anzaliflowers و خلیقی،1385)

مقدمه:

دیفن باخیا، گیاهی است با برگ های زیبا از خانواده آراسهARACEAEکه گاهی در صورت بالا بودن سن گیاه و مهیا بودن شرایط ، گلهای کوچکی که بیشتر شبیه گلهای آروم لی لی هستند، می دهد کهالبته خیلی کم دیده می شود (طول گل آن به 13 سانتیمتر می رسد ولی چندان مشخص نیست) برگها تقریبا بیضی کشیده با نوک تیز و در روی ساقه بطور مارپیچ بوجود می آیند. (Anzaliflowers)

دیفن باخیا به بیماری پوسیدگی ساقه حساس است، به طوری که در گلخانه های کرج، هزاران پایه از آنها در بهار سال 1360 مبتلا به بیماری پوسیدگی ساقه شدند. برای جلوگیری از این عارضه تهویه آنها با فاصله بیشتر گلدانها، دقت در آبیاری، به نحوی که شاخه و برگ گیاهان خیس نشوند، و محلول پاشی با زینب توصیه شده است.

ضدعفونی خاک و بسترهای کاشت و حتی گلدانها قبل از کشت و کار این محصول،  مهم به نظر می رسد. ارقام مختلف دیفن باخیا که به دلیل شکل و رنگ و اندازه برگها از یکدیگر کاملا متمایزند، همگی مخصوص گلخانه های گرم و مرطوبند و زمانی که به آپارتمانها منتقل می شوند محیط کم نور و سایه آنجا را به خوبی تحمل می کنند.( حسنی زاده، 1379)

ارتفاع این گیاه به ۶۰ تا ۱۲۰ سانتی متر میرسد. طول برگ ها در گیاهبالغ ۵۰ تا ۶۰ و عرض آن حدود ۲۰ سانتی است.

ساقه های نرم و آبکی و برگهایی به رنگ سبز بالکه های سفید و زرد و رگبرگهای اصلی کاملا مشخص دارد که از دو طرف برگ دیده می شوند. برگها بسته به نوع گیاه ، پهن و درشت و یا نسبتا کوچکند. ساقه اصلی غالبا بدون انشعاب است، و برگهای انتهایی مداوم در حال فعالیت و رشد می باشند. در بیشتر رقم ها برگهای پایین به تدریج می ریزند و ساقه گیاه حالت لخت به خود می گیرد، که در این صورت گیاه زیبایی خود را از دست می دهد. طول برگ های شکننده این گیاه ممکن است تا 47 سانت نیز برسد و پهنای برگ ها نیزبه نصف این مقدار افزایش می یابد. (حسنی زاده، 1379)

 

شکل شماره 2: دیفن باخیا در یک گلخانه

مکان:

این گیاه به مکانی با نور کافی و رطوبت بالا نیاز دارد. اما نباید مکان آن آفتابی باشد (معشی و نوریان اشرف،1378)

گونه ها:

1- Dieffen bachia bausei

گونه ای است مقاوم و فراوان که دارای برگهایی به رنگ زرد و سبز و به طول 25 سانتیمتر است. بر روی برگهای این گیاه تعداد زیادی نقطه های سبز رنگ و گاهی اوقات سفید رنگ دیده می شود. دور تا دور لبه این برگها را نواری باریک و سبز رنگ پوشانده است که با بالا رفتن سن گیاه رنگ آن تیره می شود.

2- Dieffen bachia macrophyllia

بر روی برگهای آن هیچ گونه طرحی دیده نمی شود. این گیاه دارای ساقه ای است سبز رنگ که برگ هایی به رنگ سبز تیره و چرمی مانند بر روی آن رشد می کنند. بهتر است اینگونه را در سایه نگه داشت.

3- Dieffen bachia maculata

موطن آن که Dieffen bachia picta نیز نامیده می شود، برزیل است. این گیاه دارای ساقه ای است محکم که طول آن گاهی اوقات به 1 متر نیز می رسد. برگ های کشیده ان دارای طرح هایی به رنگ سفید و زرد است. تاکنون واریته های متفاوتی از ای« گونه پرورش داده شده اند. معروفترین آنها عبارتند از: (Jenmannii)، (Magnifica) و (Juliusroehrs). حتی کارشناسان نیز گاهی اوقات در تشخیص آنها دچار مشکل می شوند.

4- Dieffen bachia seguine

دارای برگ هایی است مسطح و کمی کمانی. این برگ ها راه راه اند و روی آنها نقاطی سفید رنگ دیده می شود. معروفترین واریته های آن عبارتند از: (Nobilis) و (Irrorata)(خلیقی،1385)

 

نیازها

نور:

نور غیرمستقیم بهترین نور برای گیاه است و نسبت به نور مستقیم آفتابحساس است و آسیب می بیند. در صورت کمبودِ نور، گیاه علفی و ساقه هایش دراز می شود.

معمولاً در نور معمولی ساختمان خوب رشد می کند و به هر نوری به جز تابش مستقیمسازگار است .نژادهای برگ تیره نسبت به سایه مقاوم هستند.

گیاه را هر چند وقت یک بار بچرخانید تا برگ ها به یک طرف منحرف نشود .

شکل شماره 3 : برگهای دیفن باخیا

دما:

بهترین درجه حرارت برای آن بین 13 تا 18 درجه است، برای مدت کمی در 10 درجه نیز مقاومت می نماید ولی ممکن است برگهای پایین ریزش نمایند.در صورتی که درجه حرارت بالاتر 24 باشد غبار پاشی و آبیاری زیادی توصیه می گردد.

معمولاً فقط درفصل زمستان باید در اتاق نگهداری شود و در بقیه فصول می تواند دمای محیط را تحملکند؛ البته نسبت به سرمای بیش از اندازه حساس است .

آبیاری:

آبیاری با آب سبک بدون املاح توصیه می گردد. در تابستان هفته ای 2 تا 3 بار کافی است و در زمستان هفته ای یکبار. این گیاه نسبت به خشکی مقاومتر است تا آبیاری بیش از اندازه. اگر درجه حرارت پایین 16 درجه باشد اجازه دهیدبین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود.

در بیشتر منازل به دلیل آبیاری بیش از اندازه گیاه پوسیده می شود و از بین میرود.

 

شکل شماره 4 : تاثیر آبیاری بیش از اندازه بر روی برگهای دیفن باخیا

 

رطوبت:

در تابستان غبار پاشی روزانه پیشنهاد می گردد. به خصوص اگر دما بالای 24 باشد. ریختن آب در زیر گلدانی سنگریزه دار (به طوری که ته گلدان با آب در تماس نباشد) جهت تامین رطوبت اثر مثبت دارد.

درصورتی که گیاه در اتاق نگاهداری شود می توان رطوبت آن را به یکی از سه روش زیر تا اندازه ای تنظیم و تامین نمود .

الف: در هوای گرم زمانیکه درجه حرارت از 22 درجه تجاوز می کند آب را بوسیله اسپری روی آن بپاشند .

ب: آب باید کاملا خالص باشد و در غیر اینصورت اثر املاح روی برگهای آن باقی می ماند .

پ: گیاه در تابستان و در فصل رویش به آب نسبتا زیاد نیاز دارد و در زمستان باید مقدار آنرا کم کرد.

/ 0 نظر / 22 بازدید